Zamek w Morsku nazywany Bąkowcem datowany jest na XIV wiek. Położenie i budowa bardziej kwalifikują go do strażnic obronnych. Ruiny zamku znajdują się na skalistym wzgórzu. W roku 1327 Władysła Łokietek oddał wieś Morsko kanonikom laterańskim w Mystowie. Na początku XVI wieku była własnością rodziny Włodków, którzy prawdopodobnie na przełomie XV i XVI wieku zbudowali zamek z kamienia. Następnie Morsko przejęli Zborowscy a po nich Brzescy i Giebułtowscy. W XVII wieku zamek został opuszczony. W latach 1929-33 architekt Witold Czeczott wzniósł nowy dom mieszkalny po stronie południowej wzgórza zamkowego.

Na podstawie istniejących murów można ustalić, że zamek został założony na planie nieregularnego wieloboku i miał powierzchnię około 500 m2, składał się z części mieszkalnej i obronnej. Do zamku można było się dostać tylko pieszo z przedzamcza położonego poniżej od strony zachodniej, które było otoczone wałami łączącymi pojedyncze skałki.

Zamek w Morsku jest przykładem zamku dobrze wykorzystującego warunki naturalne do potrzeb obronnych.